Dua

Sarı eteklerle gel Sıvazla sırtımızı Tahta bacaklarınla ses ver Tırnaklarınla kaşı saç diplerimizi Karanlığı kokla esirger dokunuşlarınla

Yalnızlık

Bir başına kalmış kuru ağaçlar gibi Gecenin karanlığında titremekteyim Gölgeler yorgun ve sessiz Gölgeler yorgun ve ümitsiz

Aldanmak

Kendi soluğum bir görevden öte eziyor göğüs kafesimi. Boş yere bekleşmelerim, umut ederek harcadığım onca zaman akıp gidiyor şimdi ellerimden.

Lucifer

Denize böylesine yakınken Neden umutsuzum Neden yoksun Neden tutmuyorsun ellerimden Lucifer walk with me Lucifer inflame this heart Lucifer embrace this soul For I am fallen just like you

Kim Düşledi Bunca Acıyı? | (Kısa Öykü)

Bir adım öne çıksın: Tenha yollarda çığlık çığlığa yardım dilenen kadının sesini duymayanı bilenler! Bir adım öne çıksın: Dışkıyla hazzın aynı deliklerden çıktığını zevkle izleyeni bilenler! Bir adım öne çıksın: Elinde sopasıyla ve ateşiyle hizaya çekmek isteyeni bilenler!

Özlüyorum

Bir gariplik var diyordun el ele gezinirken başka başka sokaklarda. Peşimize düşen adamların hırçın ayak sesleriyle başladı kara günlerimiz.

WordPress.com ile Oluşturulan Web Sitesi.

Yukarı ↑