#ModelEvren #Sinestezi #KaraDua #Matem #KutsalKitap #ZarîhMantraları #ArınmanınSesi #IşıkRehberliği
Sesli Öyküler serimizin 9. bölümünde, Bilimkurgu Kulübü takipçilerinin yakından tanıdığı Ruhşen Doğan Nar var. Yeryüzü Müzesi antolojisinde yer alan Dünya Utanç Günü öyküsüne benzer şekilde, Mart Ayı Dert Ayı adlı bu çalışmasında da yine distopik ve satirik bir manzara ortaya koyuyor.
Sesli Öyküler serimizin 12. bölümünde, Sibel İnce‘nin keyifli öyküsü Robotlar Ağlamaz var. İhbar üzerine belirtilen adrese intikal eden polis memurlarının karşılaştığı manzara bir hayli sıra dışıdır.
Sesli Öyküler serimizin yedinci bölümünde, bilimkurgu edebiyatının ölümsüz ismi Isaac Asimov ve onun unutulmaz öyküsü Ahmaklar (Silly Asses) var. Öykü, üst üste birkaç kez reddedildikten sonra ilk kez 1958 tarihli Future Science Fiction dergisinin Şubat sayısında yayımlandı.
Sesli Öyküler serimizin 6. bölümünde, Varlık Ergen'in dramatik öyküsü Anıt var. Küresel bir istilayı iki küçük çocuğun gözünden anlatan öykü, bir yandan çaresizliğin portresini çizerken, bir yandan da anlam arayışının ve pişmanlığın hüzünlü manzarasını gözler önüne seriyor.
Fredric Brown’ın kısa öyküleri, yurt dışındaki kaliteli antolojilerin temel taşlarındandır. Öyküleri çekiciliğini hala yitirmeyen kıvrak bir mizah, keyifli bir alaycılık ve kuşkucu bir dünya görüşü ile örülüdür.
İsmail Yamanol‘un TBD 18’inci Bilimkurgu Öykü Yarışması’nda ikincilik elde eden öyküsü İlk Görev, yaratıcı konusu ve sürpriz sonuyla dikkat çekiyor. Evrenin ortaya çıktığı Büyük Patlama anını konu alan öykü, bilimi rehber edinen insanların engin ufkuna düzülmüş bir methiye.
Ölüm haberi, saniyenin milyonda biri kadar bir zamanda modelin tüm sahipleri tarafından duyuldu.
Son cinayetimin üzerinden beş yıl geçti. İşler eskisi gibi yürümüyor artık. Beş yıl önce ifadesi alınan yüz kadar kimseden sadece birisiydim. Bunca zaman geçmesine rağmen cinayetim aydınlatılamadı ancak bugün bile son işimin, basında en çok konuşulan konulardan bir tanesi olması gibi bir gururu taşıyorum benliğimde.
Kapıya daha da yaklaştım. Kapıyı hafifçe tıklatacaktım ki… Koridor boyunca özenle serilmiş kırmızı renkli halının yumuşaklığına odaklandım. Richard Clayderman’ ın Mariage d’amour’ u çalıyordu şimdi beynimde. Anne karnında uyumakta olan bir bebeğin huzurunu veriyordu bu şarkı.
Zaman düşlerimi gerçek kılma zamanı! Zaman varlığımı özgür kılma zamanı! Zaman sonsuzluğa hükmetme zamanı!
Buna dayanamıyordum. Artık başka bir şeye dönüşmeye başladığımı hissediyor, bu yükü taşımakta zorlanıyordum.
Taş duvar. Pencere yok. Karanlık. Nem. Sessizlik. Ellerim arkada, avuç içlerim birleştirilmiş, bağlı. Ayaklarımın arasındaki kalın tahta ayak bileklerime bağlanmış. Ağzımda tadı ve kokusu iğrenç bir bez parçası! Tepindim, çığlık atmayı, kaçmayı denedim, şaşkındım. Ölüm korkusu berbattı, buna dayanamazdım. Boğazım yırtılmış gibiydi, susuzluktan ölmek üzereydim.
O özel değildi. Tam anlamıyla sıradandı ve beni rahatsız eden de bu oldu. Herhangi bir şey olabilirdi ama zayıf ve ahlaksız sürünün bir neferi olamazdı, buna dayanamıyordum. İçeri girdi ve saçlarına dokundu, cam kenarına biraz daha kaydım ve o küçümseyen bakış yanıma oturdu. Pek çok şey yapabilirdi bunu ama bana yapmamalıydı, böylesine şiddete açken ve ellerim titriyorken…
Orkun UÇAR ile gerçekleştirdiğim röportajımı sunmak istiyorum sizlere. Kendisi Metal Fırtına serisinin yazarı olmakla birlikte; Zifir, Derin İmparatorluk, Kızıl Vaiz, Asi – Kara Gezgin, Sin Sarı İstilâ isimli kitaplarını da biz okurlarına sunmuş üretken bir yazardır. Daim olsun!
Gün ağarmak üzereyken, sürünerek çıktım yatağımdan...
