#ModelEvren #Sinestezi #KaraDua #Matem #KutsalKitap #ZarîhMantraları #ArınmanınSesi #IşıkRehberliği
Sesli Öyküler serimizin 19. bölümünde, Uygulama Sen adlı öyküsüyle üretken yazarlarımızdan Aşkın Güngör var. Bilimkurgu Kulübü Kısa Öykü Yarışması’nda üçüncülük elde eden öykü, bir cep telefonu uygulamasının yol açtığı felaketi anlatıyor.
"Livecorp Yaşam Enstitüsü. Sizi ölümsüz kılar.“ Sesli Öyküler serimizin 18. bölümünde, Ölümsüzlük Çekilişi adlı öyküsüyle Morpheus var.
Sesli Öyküler serimizin 17. bölümünde, Model 9x adlı öyküsüyle Cem Can var. Bilimkurgu ile yapay zekayı bir araya getiren öykü, arka planda bir baba kız ilişkisini de gözler önüne seriyor.
Sesli Öyküler serimizin bu haftaki konuğu, Kumarbaz adlı öyküsüyle Ali Okan Pandar. Bizleri geleceğin mecha at yarışlarına götüren öykü, içerdiği mizah ve ayrıntıyla dikkat çekiyor.
Sesli Öyküler serimizin 14. bölümünde, Bertuğ Kodamanoğlu‘nun İğneler adlı öyküsüne yer veriyoruz. İnsanlık kozmik bir felaketin arifesindedir.
Sesli Öyküler serimizin 13. bölümünde, Emre Yorgancıgil‘in Bir Cuma Akşamüstü adlı öyküsü var. Kahramanımız Bülent, pek çoklarımız gibi işinde gücünde sıradan biridir. Ancak bir cuma akşamüstü yaşayacakları, kendine dair akılalmaz bir gerçeği keşfetmesine yol açacaktır.
Sesli Öyküler serimizin 9. bölümünde, Bilimkurgu Kulübü takipçilerinin yakından tanıdığı Ruhşen Doğan Nar var. Yeryüzü Müzesi antolojisinde yer alan Dünya Utanç Günü öyküsüne benzer şekilde, Mart Ayı Dert Ayı adlı bu çalışmasında da yine distopik ve satirik bir manzara ortaya koyuyor.
Sesli Öyküler serimizin 12. bölümünde, Sibel İnce‘nin keyifli öyküsü Robotlar Ağlamaz var. İhbar üzerine belirtilen adrese intikal eden polis memurlarının karşılaştığı manzara bir hayli sıra dışıdır.
Sesli Öyküler serimizin yedinci bölümünde, bilimkurgu edebiyatının ölümsüz ismi Isaac Asimov ve onun unutulmaz öyküsü Ahmaklar (Silly Asses) var. Öykü, üst üste birkaç kez reddedildikten sonra ilk kez 1958 tarihli Future Science Fiction dergisinin Şubat sayısında yayımlandı.
Sesli Öyküler serimizin 6. bölümünde, Varlık Ergen'in dramatik öyküsü Anıt var. Küresel bir istilayı iki küçük çocuğun gözünden anlatan öykü, bir yandan çaresizliğin portresini çizerken, bir yandan da anlam arayışının ve pişmanlığın hüzünlü manzarasını gözler önüne seriyor.
Fredric Brown’ın kısa öyküleri, yurt dışındaki kaliteli antolojilerin temel taşlarındandır. Öyküleri çekiciliğini hala yitirmeyen kıvrak bir mizah, keyifli bir alaycılık ve kuşkucu bir dünya görüşü ile örülüdür.
İsmail Yamanol‘un TBD 18’inci Bilimkurgu Öykü Yarışması’nda ikincilik elde eden öyküsü İlk Görev, yaratıcı konusu ve sürpriz sonuyla dikkat çekiyor. Evrenin ortaya çıktığı Büyük Patlama anını konu alan öykü, bilimi rehber edinen insanların engin ufkuna düzülmüş bir methiye.
2018 yılında aramızdan ayrılan Prof. Dr. Engin GEÇTAN’ın Ocak 1990 yılında yayımlanan bu eseri hem “psikiyatri dünyası” çalışanları hem de meslek dışı hayatların meraklı gözleri düşünülerek hazırlanmış.
Ölüm haberi, saniyenin milyonda biri kadar bir zamanda modelin tüm sahipleri tarafından duyuldu.
İbrahim Türkdoğan’ın “Hiç/Sınır Ötesi Tümceler” isimli kitabına değinmek istiyorum bu yazımda. Kitap, Öteki Yayınevi etiketiyle basılmış; Mazlum Hancı yayına hazırlamış ve kapak/sayfa düzenlemesini Özgür Yurttaş üstlenmiş.
Poyzan Nur Taneli’nin çevirisiyle Kolektif Yayınlarından çıkan ve okuyanların yabancılık çekmeyeceği yepyeni bir Harari eseri var karşımızda: Homo Deus: Yarının Kısa Bir Tarihi.
Yuval Noah Harari’nin kaleme aldığı ve 2015 yılında Ertuğrul GENÇ’in çevirisiyle Kolektif Yayınlarından çıkan SAPIENS ortalama bir okurun değer yargılarını yerle bir edecek güce sahip. “Ortalama bir okur” diyorum çünkü kendisini herhangi bir insandan sadece ve sadece dil, renk, din vb ölçütlerle üstün hisseden bir kimse bu kitapla biraz şaşıracak, belki de (pek sanmıyorum ama) tüm değerlerinin alaşağı edilmesini izleyecektir.
Son cinayetimin üzerinden beş yıl geçti. İşler eskisi gibi yürümüyor artık. Beş yıl önce ifadesi alınan yüz kadar kimseden sadece birisiydim. Bunca zaman geçmesine rağmen cinayetim aydınlatılamadı ancak bugün bile son işimin, basında en çok konuşulan konulardan bir tanesi olması gibi bir gururu taşıyorum benliğimde.
Kapıya daha da yaklaştım. Kapıyı hafifçe tıklatacaktım ki… Koridor boyunca özenle serilmiş kırmızı renkli halının yumuşaklığına odaklandım. Richard Clayderman’ ın Mariage d’amour’ u çalıyordu şimdi beynimde. Anne karnında uyumakta olan bir bebeğin huzurunu veriyordu bu şarkı.
Zaman düşlerimi gerçek kılma zamanı! Zaman varlığımı özgür kılma zamanı! Zaman sonsuzluğa hükmetme zamanı!
