Yine Gel!

Bir kez daha titriyor gece; kırgın sesin,
Özlemi diyorum, eksik şeylerin.
“Yaşamak sadece, düşünmeden”,
Dokunmak.
Yeniden.

Ötelenen bir şeyken yalnızlığında,
Yine geldin;
Yine gel dalgın yorgun varlığıma.

Laminör tonda,
Teninle buluşsun güz şarkılarım.

Ah, inatçı şey!
Nasıl da hisseder kapatırsın kendini,
Sessizce esir alır uyutursun ezgilerimi.

Yumuşak. Çok yumuşak.
Dokun bana.
Hiç bitmeyecek bir şey ol geceme,
Yeşil koksun nefesin.

01.10.216 tarihinde felsefehayat.net ‘de yayımlandı.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: